Midden in de winter je paarden trainen bij een strakblauwe lucht en een graad of 20. Dat is het concept van trainen in Cagnes-sur-Mer, een kustplaats aan de Côte d’Azur in Frankrijk. Van eind december tot half maart runt Ramon Brinkman hier een dependance voor ons entrainement. Ook in de zomer bevindt hij zich hier in juli augustus en worden de paarden voorbereid op de koersen in Cagnes-sur-Mer.

Cagnes-sur-Mer loopt in december vol met trainers en paarden die daar proberen om in drie maanden tijd de kost te verdienen voor een heel jaar. Startmogelijkheden zijn er genoeg, tijdens de 58 uitgeschreven meetings worden er 213 draverijen verreden. Nadeel is momenteel echter dat er meer paarden zijn dan startmogelijkheden. Oplossing daarvoor is het lootsysteem. Dit houdt in dat als je wordt uitgeloot, je de keer er na voorrang krijgt en dat wordt gebruikt om paarden in te schrijven voor koersen waar ze op winsom goed in passen. De prijzengelden liggen net onder het niveau van Vincennes (Parijs), maar dit verschil is gering. Binnen een straal van honderd kilometer zijn er bovendien diverse provinciebanen. Arnold Mollema was een van de eerste buitenlanders die 10 jaar geleden dit dependancesysteem oppakte en heeft op deze wijze zich een plaats tussen de Fransen veroverd. Vele Nederlanders en Belgen volgden waardoor Nederlands in Cagnes-sur-Mer zo ongeveer de tweede taal is. De laatste vijf jaren werd onze dependance gerund door de 26-jarige Ramon Brinkman. Vele successen zijn sindsdien behaald met 2007 als beste jaar, 7 paarden liepen toen in enkele maanden anderhalve ton in euro’s bij elkaar. Denk hierbij aan namen als Ostar d’Oliverie, New Creation en Open the Sky. Afgelopen jaar kwam daar Quampo Mondo SY nog bij, welke de Coup der vierjarigen won. Inmiddels hebben paarden als Rambling Rose, Royal du Goutier, Safran d’Aveze en Romane Turgot ook al van zich laten spreken.

Dit jaar runt Ramon voor het zesde achtereenvolgende jaar de dependance aan de Franse zuidkust. Hij heeft de beschikking over een appartement welke door Arnold en Jolanda jaarlijks voor een aantal maanden in de winter en de zomer gehuurd wordt. “Ik voel me hier helemaal thuis”, zegt hij. “Natuurlijk was het wennen in het begin. Je moet je draai vinden tussen al die Fransen en het liefst zo snel mogelijk de taal machtig worden. Elk jaar kom je dezelfde jongens tegen en er komen ook steeds meer buitenlanders bij. Dat maakt het enorm gezellig. Vooral met de Belgen ga ik veel om.”

Je vestigen in Cagnes-sur-Mer is allesbehalve eenvoudig. Wanneer je boxen wil huren dien je dat ruim voordat het seizoen begint officieel aan te vragen. Vervolgens beslist het baanbestuur of ze je überhaupt willen hebben en hoeveel boxen je bij een positieve uitkomst krijgt.

In de wintermaanden wordt ‘s ochtends erg vroeg begonnen met de training, rond zeven uur zit Ramon alweer op de sulky, in de zomer begint hij door de hitte al om half vijf te rijden. Op meerdere dagen is er koers. De resterende dagen zijn voor de volbloeds. ’s Middags worden de paarden verzorgd en ’s avonds moeten ze uiteraard water en voer hebben. Ramon traint de paarden en wanneer Arnold in Cagnes verschijnt wil hij ze “zelf graag weer even aanvoelen”. Op het moment is dat even wat lastiger, aangezien Arnold onlangs een heupoperatie heeft ondergaan. Het herstel vergt nog wat tijd. Voor de koersen worden veelal catchdrivers gebruikt, enkele namen zijn voormalig wereldkampioen Christophe Martens en lokale specialist Nico d’Haenens.

In de training staan de paarden vrijwel dagelijks voor de kar, maar veel snelrijden is er niet bij. “Ze koersen bijna wekelijks, dus de scherpte houden ze goed vast. Zeker met de oudere paarden is het een kwestie van fris en blij houden. Dat gaat hier net even makkelijker dan in Nederland. De zon op het lijf, dat vinden ze lekker. Net als wij”, zegt Ramon. Op de 600 meter trainingsbaan wordt er uitsluitend gestapt en gejogd met de paarden. Constant zijn er zo’n 30 paarden met of zonder sulky op de baan. Wanneer er met meer tempo gewerkt dient te worden, verplaatst men zich naar de allweatherbaan voor de volbloeds of naar de piste van Cagnes-sur-Mer zelf. Ook ideaal is de hoefsmid die dagelijks alle stallen afrijdt.

“Teruggaan naar Nederland is wel altijd even wennen, weer aan het werk op een grote stal. Aan de andere kant ben je ook weer onder je vrienden en heb je weer tijd voor je hobby’s e.d. buiten de sport. Het leven draait niet alleen om de dravers, maar wel voor een groot en mooi deel!”, aldus Ramon.

Met dank aan Hans Sinnige, Draf- en Rensport